Tutku

, , 1 Comments

Tutkunun bir rengi vardı. Rengin büyüsü ve büyünün bin bir türlüsü vardı. Mabedi, anka kuşu gibi sarmıştın işte sen. Ve gözler rengine bürünmüştü. Gecesine sorular sorulan renkler vardı bir de. Renklerin gölgesi, gölgelerde bir ben vardı. Yaralı rüzgarlar taşımışsa da kırık hallerimi sana ve adın bozmuşsa da sessizliğini yalnızlığımın; büyüsüne kapıldığım gerçek tutku sendin sonunda...

Sendin gecesine ninniler uydurduğum ve gözlerine hapsolduğum sendin; yetmez mi?..

Tarık Saydırun

Pertevbey, şaşırtcı bir deneme yazarı aslında. O bir kahraman değilse de, söylediklerinde dinlenilesi öğütler saklı çoğu zaman.

1 yorum: